Bezienswaardigheden
- Izmir is Turkije
- ATA-TURK beeld
- Bafa-meer
- Bodrum
- Caravanserai
- Cruisehaven
- Jachthaven
- Markt
- Oude volkswijk
- Berber, de Turkse barbier
- Duiveneiland
- Huisje van Maria
- Kaleiçi
- Kirazlı-köy
- Moskee (camı)
- Milli-Park (nationaal park)
- Pamukkale
- Selçuk
- Şirince
- Söke
- Stoomtreinmuseum
Izmir
Izmir is de derde grote stad van Turkije en tevens de tweede haven van het land. Het telt momenteel meer dan 3.500 000 inwoners en groeit explosief in alle opzichten. Nieuwbouwwijken rijzen als paddenstoelen uit de grond, grote luxe super moderne winkelcentra worden in rap tempo uit de grond gestampt. Een nieuwe boulevard en een nieuwe infrastructuur die niet onderdoen voor andere moderne steden. Maar ook arme sloppenwijken die zo groot zijn dat je er in kan verdwalen.
Izmir is ook oud, heel oud zelfs. De eerste overblijfselen dateren van zo'n 5000 jaar geleden.
De stad heeft dan ook een rijke en lange geschiedenis. De langste tijd in die geschiedenis heette de stad "Smyrna" tot aan het einde van de 1e Wereldoorlog. Toen kreeg het zijn huidige naam. De stad had ooit de bijnaam "Parel van de Egeïsche Zee". Het moet eeuwenlang één van de mooiste steden geweest zijn. Helaas zijn er niet zoveel tastbare bewijzen meer van dat rijke verleden. De vele aardbevingen uit de vorige eeuwen en de grote stadsbrand van 1922 hebben er voor gezorgd dat er niet veel historie meer overeind staat.
Er is een archeologisch museum,een etnisch museum en het Ata Türk museum. Er zijn de opgravingen van de "Agora".De muren en torens van het kasteel "Kadifekale" bevinden zich boven op de berg in het midden van de stad. Van hieruit heb je een spectaculair uitzicht over de hele stad en de Golf van İzmir. Maar het leukste is eigenlijk het oude winkel centrum van "Kemer Altı". Nauwe straatjes,vaak met doeken overspannen,vormen gezamenlijk een waar doolhof. In het midden hiervan is het "Kizlar Hane" (meisjeskasteel), een mooi gerenoveerde burcht, die momenteel dienst doet als winkelcentrum. Kleine antiek- en souvenirwinkeltjes hebben hier de overhand.
Als je "Kemer Altı" uit komt aan de kant van de zee,kom je op een groot plein. Dit heet "Konak" .Hier staat onder andere de oude klokkentoren van İzmir. Hier is ook het hoofdstation van de metro. En aansluitend leggen hier ook de Ferry-boten aan waarmee je naar de overkant kunt gaan, naar een ander gedeelte van de stad,"Karsiyaka".Dit is een heel modern gedeelte met een gezellige"up to date" winkelstraat en luxe appartementgebouwen. İzmir is een interessante plaats om een keer te bezoeken. Je neemt de lijnbus vanaf Kusadasi (ieder uur) tot aan het busstation in İzmir. Van daaruit moet je met de taxi (erg goedkoop) naar het centrum Kemer Altı. De ferrytocht is ook leuk om te doen. Ga niet op zondag, want dan is alles dicht. Beleef een niet toeristisch Turkije en ga naar İzmir. Het levert je veel gespreksstof en heel originele foto's op.
Ata-Türk beeld
Kese-dağı is de heuvel die boven het stadscentrum uit steekt. Hier boven op, aan de kant van de haven staat één van de beelden van ATA TÜRK, de oprichter van het moderne Turkije. Van hieruit heb je echt een spectaculair uitzicht over de stad, het duiveneiland en de havens. Zeker als er grote cruiseschepen liggen is een bezoek aan dit punt meer dan de moeite waard.
Er is echter een probleem; er is geen openbaar vervoer naar dit gedeelte. Je kan wel een taxi nemen en daarna dezelfde route weer terug lopen. Of je kan er zelf een puzzeltocht naar maken, het is een hele klim, maar wat een uitzicht! De makkelijkste toegangsroute loopt achter om de berg. Veel plezier! Camera meenemen!
Bafa-meer
Op de weg van Kusadasi naar Bodrum, na ongeveer 60 km denk je aan de linkerkant de zee te zien, wat vreemd is, want de Egeïsche Zee hoort hier inderdaad aan de rechterkant te liggen. Dit klopt ook, want wat je ziet is niet de zee, maar het "Bafameer”. Ooit een grote zeebaai, waar de havenstad "Heraklia" aan lag. Het meer is 80 km² en is rijk aan vis en vogels (waaronder ooievaars, flamingo's en zelfs lepelaars).
Je kan het beste om het meer heen rijden naar de achterkant. Je bevindt je nu aan de kant van het "Latmos"gebergte. Dit gebergte ziet er uit alsof het is opgebouwd uit losse blokken. Let wel, blokken zo groot als flatgebouwen, schots en scheef op elkaar. Zeer fotogeniek en indrukwekkend. Aan de rand van het meer bevindt zich het dorpje "Kapı-kirı”, wat eigenlijk gebouwd is op de ruïnes van het oude “Heraklia”. Overal zie je nog stukken imposante stadsmuur over de rotsen slingeren.
In het meer zijn een aantal (schier-)eilandjes met daarop de overblijfselen van grote oude Byzanthijnse kloosters. Hier lijkt de tijd stil gestaan te hebben. Er is hier ook bijna geen verkeer, elektriciteit is er pas sinds een paar jaar. De bevolking hier zijn vissers, die leven van wat het meer te bieden heeft. Dit is een perfecte dag om te lopen, zwemmen en genieten van deze bizarre omgeving. Tegen een vergoeding kan je waarschijnlijk met één van de vissers een tochtje maken in hun kleine visserssloepen.
Het “Bafameer” is het makkelijkst te bereiken met een huurauto.
Bodrum
Op 155 km afstand van Kusadasi ligt Bodrum, het Saint Tropez van Turkije. Jarenlang is Bodrum de meest populaire vakantieplaats geweest van de Jet Set en rijke Turken. Na de komst van de massa’s toerisme is dat wat teruggelopen, maar nog steeds is Bodrum de beste badplaats in Turkije wat betreft nachtleven en uitgaan.
Bodrum is wat kleiner dan Kusadasi en in het centrum is geen hoogbouw en alle gebouwen zijn wit, wat de plaats een heel charmant uiterlijk geeft. Bodrum heette heel vroeger Halicarnos, wat de hoofdstad van het Carische Rijk was. Haar bekendste heerser kennen we als koning "Maus", waaraan het woord mausoleum is ontleend. Het mausoleum was een van de één van de zeven wereldwonderen van de oudheid. De fundamenten zijn nog steeds te bezichtigen.
Tevens is in Bodrum ook nog het amfitheater uit de Romeinse tijd te bewonderen. Centraal in Bodrum bepaalt het oude kasteel het stadsgezicht. Deze burcht doet momenteel dienst als archeologisch museum. Bodrum is te ver weg om met de scooter te bezoeken, maar met een huurauto is het goed te doen. Maar er gaat ook ieder uur een lijnbus vanuit Kusadasi naar Bodrum.
Caravanserai
Het meest typerende gebouw van Kusadasi is natuurlijk de "caravanserai". Gebouwd in 1618 door de Grand Vizier "Oküz Mehmet Pascha", die ook verantwoordelijk was voor de bouw van de stadsmuren en de grootste moskee. Het gebouw is eigenlijk een Ottomaans fort, dat gebruikt werd ter bescherming van karavanen en de zeehandel. Stel je voor hoe dat er vroeger uitgezien moet hebben als karavanen arriveerden uit het verre oosten, India en zelfs China, met hun kostbare lading van exotische producten en hun mysterieuze begeleiders. Kamelen, paarden, ezels, wagens, menners en natuurlijk de kooplui zelf. Hier kwamen ze in aanraking met de zeelui uit Europa. Hier werd zwaar handel gedreven, er werden ervaringen en verhalen uitgewisseld. Natuurlijk werd er gegeten, gedronken en gefeest. De "Caravanserai" heeft het allemaal meegemaakt. En nog steeds wordt er gefeest, want het gebouw is tegenwoordig de locatie waar meerdere keren per week de "Turkse Avond" wordt gehouden. Folklore, zangers, dansgroepen en natuurlijk de buikdanseressen treden hier dan op, in de meest originele omgeving die je voor zo'n avond zou kunnen wensen. Ben je in Kusadasi, dan is het de moeite waard hier even binnen te lopen.
Hoe druk het in het centrum ook mag zijn, zo gauw je door de poort de binnenplaats opgelopen bent, ben je in een andere dimensie terechtgekomen. Laat je fantasie even op de loop en zwijmel naar het rijke verleden. Waarschijnlijk zal je weer snel uit je dagdromen ontwaken, doordat je"yes, please" hoort van één van de verkopers. In het gebouw is namelijk ook een mooie tapijten- en goudzaak. Je kan op het terras ook iets drinken of gewoon even rondkijken. Maar ga even naar binnen,want is het de moeite waard!
Cruisehaven (Liman)
De cruiseschepen in de haven vormen één van de grootste attracties van Kusadasi. Zelden kun je zoveel, zo vaak en zo dichtbij de mooiste en grootste cruiseliners ter wereld bekijken. Vanaf de Atatürk Bulvari en het duiveneiland heb je bijvoorbeeld een prima uitzicht op wat er aanmeert en vertrekt. De twee lange aanlegsteigers bieden soms wel plaats aan vijf of zes schepen tegelijk. Het record ligt rond de tien "liners" op een dag aangemeerd in de haven. Dan weet je niet wat je ziet. Soms is het zo druk dat de schepen voor de stad in open zee voor anker gaan en de passagiers met kleinere bootjes op en neer worden gebracht. Natuurlijk zijn er ook stille dagen en zie je praktisch geen schip.
Tot 2001 legden er zo'n 1800 luxe cruisers per seizoen aan. Dat aantal zakte dramatisch na de aanslagen in New York. Maar tegenwoordig loopt dat aantal weer op tot bijna het oude niveau van weleer. Meestal lopen de schepen vroeg binnen en verlaten de haven in de loop van de middag. Hun gasten brengen een bezoekje aan Efeze en vertrekken dan alweer vrij snel, op naar de volgende haven.
Er zijn ook schepen die ‘s avonds aankomen en de volgende dag pas vertrekken. De "Grand Princess", de "Emerald Princess" en nog enkele van werelds mooiste schepen, komt hier bijna wekelijks. Maar ook de schepen van de "Holland-America Line” verschijnen regelmatig voor de kust. "Celebrity-cruises", de "Renaissance", de "Costa Victoria" en vele andere bijzonder imposante zeegodinnen bezoeken deze haven. Kom je naar het centrum van Kusadasi, neem dan je camera mee. Zeer fotogenieke uitzichten.
Jachthaven (Marina)
Altijd de moeite waard om te bekijken; jachthavens in het Middelandse zeegebied. Dat geeft altijd een prettig vakantiegevoel. Zo ook bij deze, één van Tukije zijn grootste Marinas.
Direct bij binnenkomst van Kusadasi kan je de jachthaven aan de rechterkant niet missen. Meer dan 420 ligplaatsen (+200 ligplaatsen op het droge) voor jachten tot 55 meter. Meer dan 3000 jachten per jaar doen deze haven aan. Het is een heerlijke wandeling langs de kade van de Marina. Je kijkt je ogen uit aan al dat dure speelgoed. Er liggen hier excursie-of rondvaartboten, speedboten, zeilboten, zeil- en motorjachten, catamarans en ferries voor anker.
De Marina heeft een paar kleine, rustige terrasjes. Verder wat winkeltjes, een zwembad, grote supermarkt en alle faciliteiten die een moderne jachthaven moet hebben. Deze haven heeft dan ook een blauwe vlag. Dat betekent dat het wel goed zit hier.
Vanaf de jachthaven naar het centrum is het ongeveer vijftien tot twintig minuten lopen langs de boulevard. Er is een taxistandplaats bij de ingang en mini-busjes komen ongeveer iedere paar minuten langs.
Markt "Pazar"
Turkije is het land van de "markt". Geuren en kleuren bepalen hier het beeld. Je staat verbaasd van alle verse producten die je hier kunt aantreffen. Groente, fruit en kruiden die van prima kwaliteit zijn. Zie het alsof het gisteren geplukt is en vandaag op de markt gehandeld wordt. Alle boeren en buitenlui trekken naar het centrum om hun waren aan te bieden. Het is altijd een bontgekleurd gezelschap op zo’n markt en dat is in Kusadasi geen uitzondering.
De bevolking doet het meeste van zijn inkopen op de markt. De prijzen zijn voor Nederlandse en Belgische begrippen heel laag. Voor een paar euro kan je soms meer kopen dan je kan tillen. Dat is de reden dat er om je heen diverse handkarretjes ziet op de markt. Op woensdag van elke week is de grote textielmarkt in de stad. Heel toeristisch Kusadasi trekt er deze dag op uit. De hotels stromen leeg en het centrum loopt vol. Een drukte van belang!
Dinsdag : Groente en fruit markt
Woensdag: Textielmarkt
Vrijdag : Groente en fruit markt.
Veel plezier en vergeet je handkar niet
Oude volkswijk
Aan het eind van de grote winkelstraat, de"Barbaros Hayrettin Bulvari", ga je rechtsaf naar boven. Hier zie je een Y-splitsing. Beide wegen lopen vrij steil omhoog. Hier loop je de oude woonbuurten van Kusadasi in. Twee minuten vanaf het toeristische winkelcentrum, sta je opeens in het echte Turkije. Zo ziet het echte Turkije er uit. De moeite waard om er even doorheen te lopen of te klimmen. Zo krijg je tenminste een indruk van hoe een oude volkswijk eruit ziet. De mensen zijn aardig en niet opdringerig, zoals sommigen in de winkelstraten.
Berber, de Turkse barbier
Speciaal voor de heren: een verplicht nummer tijdens een vakantie in Turkije – dus ook in Kusadasi – is een bezoek aan de “berber”, wat Turks is voor barbier/kapper. De “berber” is meestal een heel klein zaakje van een paar vierkante meter,waar je jezelf kan laten scheren en knippen. Op straat staan deze herenkappers je vaak al uit te nodigen voor de scheerbeurt van je leven. Het begint meestal met knippen,wat ze trouwens heel netjes doen. Dan beginnen we met het insmeren van het gezicht met een grote ouderwetse scheerkwast. Dan pakt men een knipmes waar een Gilette-scheermesje in geplaatst wordt en gaan op zeer behendige wijze het gezicht te lijf. Dit is echt een kunst op zich.
Men zegt dat de berbers hun vak leren door te oefenen op ballons. Zo wordt je glad geschoren en als je dan klaar bent doen we dit ritueel nog een keer op de zelfde wijze. Dus na twee keer geschoren te zijn denk je dat je klaar bent. Maar nu gaan we wenkbrauwen en neusharen bijwerken, oorharen en nekharen worden ook niet vergeten. En als klap op de vuurpijl branden ze ook nog het donshaar op oren, wangen en eventueel de neus weg. Dan wordt het gezicht even snel met aluin ingesmeerd. Gegarandeerd geen wondjes of infecties meer. Gezicht afspoelen, haren met shampoo wassen, föhnen, een crème op de gladde huid en er een luchtje over heen. Daarna volgt er een gezichts-, hoofd-, nek-, schouder-, rug- en armmassage tot de vingers aan toe. Kopje thee erbij en trek er minimaal maar een uur voor uit. Voor deze verwennerij is het totaal niet prijzig. De kosten variëren van acht tot twaalf euro. Dus heren: een bezoek aan de “berber” niet vergeten, want het is echt de scheerbeurt van je leven. Niet geschikt voor dames voor een bikinilijn of iets dergelijks.
Duiveneiland (Güvercinada)
Het "Duiveneiland" ligt voor de kust van Kusadasi en is eigenlijk het symbool van de stad. Eeuwenlang gebruikt tijdens de vogelmigraties,als rustpunt voor onze gevederde vrienden. In de Ottomaanse tijd kreeg het stadje deze naam en de naam van het eiland veranderde in "Duiveneiland". Het eiland had een strategische ligging. Het werd ook gebruikt voor de defensie van de havenstad, in geval van aanvallen vanaf zee.
Het Byzanthijnse fort – verdedigingsbouwwerk tegen de vele piraten – heet dan ook "het Piratenkasteel". Tegenwoordig is het eiland via een pier verbonden met de kust. Aan deze pier liggen veel vissersschepen en zomers de vele excursieboten. Op het eiland zelf huist een kleine vuurtoren. Twee terrassen met waanzinnig uitzicht op de zee, kust en haven. Ook kijk je uit op Kusadasi en een hele kleine kinderboerderij. Het eiland is een prachtig punt om naar en overheen te lopen. Even een tip: hier vind je één van de meest mooie zonsondergangen, dus maak eens een wandelingetje deze kant op, want dat mag je zeker niet missen.
Huisje van Maria
Boven op de berg "Bulbul" bevindt zich een kapelletje. Hier moet ooit het huisje van Maria gestaan hebben. Maria heeft de laatste jaren van haar leven hier in deze omgeving gewoond. Het is nu een pelgrimsoord voor Christenen en Moslims. Als moeder van een belangrijke profeet,ziet de islam Maria (in het Turks Mereyem-ana) ook als een Heilige.
Het huisje trekt veel bezoekers van over de hele wereld. Onder deze bezoekers waren onder andere Paus Johannes XXIII, Paus Paulus VI en Paus Johannes Paulus II. Deze laatste verklaarde dit als een officieel bedevaartsoord.
De weg van Selçuk naar het huisje van Maria is 9 km lang en slingert zich langzaam omhoog naar de top van de berg. Onderweg heb je uitzicht op schitterende panorama's. Iedere zondagochtend wordt er een katholieke mis voorgedragen voor diegenen die daar in geïnteresseerd zijn. Het huis van Maria is te bereiken per taxi, huurauto of scooter.
Kaleiçi
De oudste wijk van Kusadasi heet Kaleiçi, wat letterlijk vertaald "binnen de vesting" betekent. Het bevindt zich naast de hoofdwinkelstraat, tegenover de Caravaserai. Tot 20 jaar geleden was dit nog een vervallen oude buurt. Maar met de opkomst van het toerisme is dit snel veranderd in een bruisend kleine winkel centrum. Veel kleine souvenirzaakjes en textielwinkeltjes. Het leukste is waarschijnlijk wat ze de "art-street" noemen. Kleine ateliers,waar ze originele souvenirs voor je kunnen maken.
‘s Avonds verandert het in een uitgaanscentrum, voor zowel lokale als buitenlandse bezoekers. Veel cafés, discobars, eettentjes en typisch Turkse zaakjes met live muziek. Voor de live muziek moet je wel een liefhebber zijn, anders is het (helaas) niet aan te raden. De beste Mehane's van de hele omgeving vind je in Kaleiçi. Mehane is een eenvoudig restaurant met wat hapjes en drankjes. Turkse tegenhanger van de Spaanse tapasbar.
Kirazli-köy
Kirazli-köy oftewel het "kersendorp" ligt een kilometer of acht achter Kusadasi. Het is een typisch klein Turks dorp. Mensen leven er rustig op een landelijke manier. Landbouw is de bron van inkomsten. De grond hier is bijzonder vruchtbaar,het klimaat ideaal en water is er genoeg. De perfecte combinatie om landelijk te blijven leven. Maar als je zo dicht bij een toeristische stad woont dan ontkom je niet aan de invloed daarvan. Toeristen komen er nog niet veel,maar wel de bewoners van Kusadasi zelf. Zij zoeken de verkoeling en rust van de typische dorprestaurants. Openluchtrestaurantjes, waar je op de grond op kussens zit met een lage tafel en alleen echt gezond dorpseten voorgeschoteld krijgt.
"Köy-Sofrası" (de dorpstafel) is een goed voorbeeld van zo'n restaurant en dat bevindt zich aan het eind van de doorgaande weg aan de linkerkant. De laatste tijd zien we ook steeds meer buitenlanders die in Kusadasi wonen deze kant op komen. En dat is terecht, want het is heerlijk om hier een middag liggend aan tafel door te brengen. Zie het als een ouderwetse lounge. Je kan hier makkelijk komen met de dolmus of eigen vervoer als auto of scooter. De weg ernaartoe is een mooie "scooterweg". Niet zo druk met mooie uitzichten en veel groen.
Moskee (camı)
Alhoewel er in de gemeente Kusadasi wel minstens twintig moskeeën te vinden zijn, zijn er eigenlijk wat betreft architectuur maar een paar intressant. De mooiste en oudste is de "Kaleiçi Camı". Gebouwd in opdracht van de heer Okuz Mehmet Pascha, die ook de Caravanserai liet bouwen. Het is een vrij grote moskee met een gebedsruimte voor meer dan 500 mensen. Twaalf grote bogen dragen de hoofdkoepel, die rijk gedecoreerd is met plantenmotieven en geometrische patronen.
De moskee bevindt zich naast de grootste winkel straat van Kusadasi, schuin tegenover de Caravanserai en is via een smal steegje te bereiken. Hij is dagelijks in gebruik en ook te bezichtigen. Wees echter wel gepast gekleed, want tijdens gebedsdiensten is het wel zo beleefd om even te wachten en vergeet het belangrijkste niet: doe je schoenen uit!!
Milli-Park (nationaal park)
Ten zuiden van Kusadasi-stad hebben we het strand "Long Beach". Een lang strand dus, wat helemaal doorloopt langs het plaatsje Guzel Çamlik tot aan het schiereiland Dilek. Dit is het "Milli Park" oftewel het Nationale park van Kalamaki. Het is ruim 11.000 hectare en is in vogelvlucht ongeveer 120 km². Het strekt zich uit over het "Samson"-gebergte met als hoogste piek de berg "Dilek" (1.237 m). Het is een prachtig woest natuurgebied met vele valleien, kloven en bergtoppen. Het wordt doorkruist door vele kleine bergstroompjes. De vegetatie is rijk aan variatie en ook de verscheidenheid aan diersoorten is opmerkelijk. Roofvogels, wilde paarden, wilde zwijnen, vossen, schildpadden enzovoort. Men zegt dat zelfs de laatste Anatolische cheetahs hier nog te vinden zijn. Maar "Milli Park" trekt zijn meeste bezoekers vanwege zijn prachtige stranden en het kristalheldere water.
Na binnenkomst in het park is het eerste strand tevens ook het enige zandstrand (İcmeler). Daarna krijgen we verschillende kiezelstranden.
Er gaat maar één weg langs de kust en die is ongeveer 7 km lang en doet de meeste baaien aan. Er zijn strandbedden en douches te vinden en elk van de grotere stranden heeft ook een restaurant(je). De laatste stranden zijn alleen te voet te bereiken (flinke wandeling) en daardoor is het ook erg rustig.
Voor wandelaars: de mooiste route vind je halverwege de kustweg aan de linkerkant. Er staat een bord "Kanyon". Door deze kloof loopt een weg die je kilometers lang kunt volgen, maar je moet ook de zelfde weg weer terug. Trek daarom goede wandelschoenen aan. Het is een adembenemende tocht, letterlijk maar vooral figuurlijk. “Milli Park” is voor natuurliefhebbers een echte ‘must’.
Een leuke bijkomstigheid als je naar Milli Park mocht gaan is dat je vlak voor de ingang van het park een entreepad hebt naar de "Grot van Zeus". Na 50 meter kan je rechts omhoog klimmen en kom je in een vrij grote grot. Als je een meter of vijf afdaalt sta je voor een soort meertje, glashelder en erg koel. Dit moet volgens overlevering de geboortegrot van de oppergod Zeus zijn.
Tip: de maanden juli en augustus zijn de stranden hier vooral in het weekend erg druk vanwege de lokalebevolking. Ook zijn er in augustus en september veel insecten. De afstand van Kusadasi-stad tot aan Milli Park is bijna 30 km. Het is te bereiken met de dolmuş en eigen vervoer. Veel mensen komen met scooters of zelfs moutain-bikes.
Pamukkale
Een wonderbaarlijke speling der natuur heeft hier één van de zeven wereldwonderen van diezelfde natuur gecreëerd. Pamukkale, "het Katoenkasteel", is één van de belangrijkste bezienswaardigheden van Turkije. Bijna alle rondreizen door dit prachtige land doen deze kalkterrassen aan. Vanaf de "Turkse Riviera" worden er tweedaagse excursies georganiseerd om dit te bekijken. Maar gelukkig in Kusadasi zit je een stuk dichterbij en kan dit in een dag bezocht worden. Dit hagelwitte en sprookjesachtige fenomeen heeft een ongekende aantrekkingskracht op bijna alle bezoekers van Turkije, wat mag blijken uit de ongekende aantallen mensen die hier jaarlijks naar toe komen. Er zijn maar weinig plekken op deze aardbol die zo fotogeniek zijn als dit vreemde sneeuwachtige landschap midden in het Turkse achterland.
Diep onder de grond van Pamukkale bevinden zich honderden meters dikke kalklagen,waar calciumcarbonaat zich heeft opgelost in het water, wat via bronnen weer aan de oppervlakte komt. Als dit ongeveer 35 graden warme water afkoelt, verdwijnt het koolzuur uit deze oplossing, wat een kalkachtige afzetting veroorzaakt. Dit proces herhaalt zich al honderdduizenden jaren en heeft dit bizarre landschap gevormd.
Het magnesium-, zwavel-, ijzer- en koolzuurhoudend water schijnt een geneeskrachtige werking te hebben. Dit bleef niet onopgemerkt. Zelfs voor het begin van onze jaartelling werd hier al heel wat afgekuurd. Tegenwoordig staan hier nog steeds kuurhotels in de omgeving. Je mag niet meer zomaar de krijtrotsen oplopen en in een van de natuurlijke terrassen plonzen. Maar bij veel van de hotels kun je – gratis of tegen een kleine vergoeding – gebruik maken van de zwembaden die gevuld zijn met dit bijzondere water.
Bij Pamukkale bevinden zich ook de opgravingen van Hierapolis en Necropolis. De omgeving van Pamukkale is groen en vruchtbaar en vergeven van ruines. Dit opgenoemd zijn de tastbare bewijzen van een roemrijk verleden. Te zien zijn onder andere de resten van de tempel Apollo, verdedigings-muren, de Romeinse baden (tegenwoordig het museum) en het "Octagon" (de kerk waar de apostel Philippus begraven schijnt te zijn).
Met het openbaar vervoer naar Denizli (225 km) kom je langs deze magische plek, waarna je dan met dolmus nog zo’n 20 km moet reizen naar Pamukkale. Volgens reisdeskundigen is een taxi ietwat beter, alleen is het een tikkeltje prijziger. Nog beter is om er via een (huur-)auto te komen.
Selçuk
Selçuk is een interessante plaats, dat ongeveer 20 km van Kusadasi en 2 km vanaf Efeze ligt. Maar deze plaats is niet echt toeristisch plaats waar gasten verblijven. Het heeft wel veel bezoekers, omdat hier het archeologisch museum van Efeze ligt. Daarbij vindt je kortbij Selçuk de opgraving van het Artemision, de tempel van Artemis.
In de plaats zelf zijn er de ruines van de "St.Johannes Basiliek", één van de eerste en grootste kathedralen ter wereld! Direct daarnaast het Byzanthijnse kasteel van Selçuk, de citadel van Ayasoluk. Hieronder staat ook nog de "Isa Bey Moskee" één van de mooiste 14e eeuwse bouwwerken uit de tijd der Selsjoeken.
In de winkelstraat van Selçuk vindt je de overblijfselen van een Romeins aquaduct, wat vooral in het voorjaar druk in gebruik is. Hier nestelen zich namelijk de bekende ooievaars van Selçuk. Boven op de pilaren bouwen zij hun nesten. Soms zie je wel tien tot vijftien ooievaarfamilies naast elkaar wonen. Heel Selçuk en omgeving wordt in die periode druk bezocht door deze prachtige vogels.
Op zaterdag is hier de marktdag. Een grote en gezellige markt. In de stad vind je trouwens genoeg restaurantjes en terrasjes. Misschien niet zo op toeristen ingesteld,maar daardoor misschien wel zo leuk.
Şirince
De weg naar Şirince is 12 km lang, wat vooral bestaat uit een slingerweg met enkele (gevaarlijke) haarspeldbochten. Het dorp is het schoolvoorbeeld van de Grieks-Turkse cultuur versmelting. In 1920 tijdens de uitwisseling van burgers tussen Giekenland en Turkije hebben Turken hier de plaats van Grieken ingenomen. De huizen hebben hier nog steeds de typisch Griekse uiterlijk, terwijl het interieur meer Turkser is. Het is een prachtig dorp gelegen op ruim 600 meter hoogte. De omgeving is zeer groen en bijzonder vruchtbaar. Hier groeit werkelijk van alles en het is van oudsher een rijk agrarisch dorp.
Het toerisme ontdekte dit dorp pas een jaar of vijftien geleden en de bewoners ontdekte dat toerisme een nieuwe bron van inkomsten was. Men paste zich (en het dorp) snel aan. Het is in het winkelstraatje een drukte van belang. Hoofdzakelijk verkoopsters, de dorpsvrouwen, die allerlei zelfgemaakte producten aanbieden. Wollen sokken,tafelkleedjes, kantkloskleedjes, beddenspreien, maar ook zelfgemaakte producten zoals olijfolie. En er zit echt leuk spul tussen!
Şirince is vooral bekend vanwege zijn wijnen. Vrij zware wijnen kun je hier overal proeven, bekijken en kopen. In het centrum zijn bijna alle huizen de laatste jaren omgebouwd tot winkels, terrasjes, restaurants en zelfs tot kleine musea. Maar net buiten deze kleine centrum is het nog echt dorps. Veel mooie gerestaureerde huisjes aan smalle kleine straatjes. De moeite waard om er een keer doorheen te lopen. Bij sommige straten is het woord klimmen meer op zijn plaats, want ze kunnen vrij steil zijn. Het uitzicht van boven aan het dorp is een echte beloning. Şirince betekent letterlijk "mooi" en dat is het ook.
Şirince is te bereiken via Selçuk met de Dolmuş (iedere 20 min), taxi of eigen vervoer.
Söke
Söke is inmiddels een stad geworden van rond de 100.000 inwoners. De weg er naar toe is ongeveer 25 km. Söke heeft als typisch agrarische stad niet veel bijzonders te bieden, ware het niet dat op woensdag hier de grootste markt van hele gebied te zien is. Ouderwets en groots.
Heel veel producten worden hier nog met paard en wagen aangeleverd. Ook de ezel is hier nog steeds een normaal vervoermiddel. Kleding, schoenen, levensmiddelen, koper, gereedschap, slachtdieren worden verhandeld.
Voor de echte koopjesdieven, net buiten de stad bevinden zich grote "outlet-stores" van veel bekende merken. Söke is eigenlijk een katoenstad met veel textielfabrieken. En al die fabrieken hebben hun eigen outlets. Goed en voor weinig geld!
Çamlik Stoomtreinmuseum
Bij het plaatsje Çamlik heeft men begin jaren '90 een verzameling afgedankte stoomtreinen bij elkaar gebracht. Deze zijn gerenoveerd, sommige beter dan andere. Maar het resultaat was schitterend. Van een antieke"baby"stoomtrein tot de kolossale gevaartes, die ooit heel Anatolie doorkruist hebben. Je kan ze bekijken, er omheen lopen, maar het indrukwekkendste is als je erin en opklimt. Dat deze massieve ijzeren monsters ooit voort gedreven werden op gekookt water lijkt haast onmogelijk.
Het openlucht museum is de moeite waard om te bezichtigen, vooral kinderen vinden het leuk en leerzaam. Çamlik ligt 12km achter Kusadasi en is makkelijk te bereiken met de Dolmuş (Aydinlijn) of eigen vervoer.
